Familieportret: Daan en Pim Aben

Voor het laatste magazine interviewden we vijf families uit de Utrechtse horeca die samenwerken en tegelijkertijd vrienden en collega’s van elkaar zijn. Zoals Daan Aben (30) en Pim Aben (33) van Cerveceria Boulevard. 

Tekst Annebel Wouters | Beeld Sophie van der Kroon

‘’De bad cop en de good cop’’
Gasten dachten in de beginperiode van Cerveceria Boulevard dat de jongens helemaal geen broers waren, maar dat het om een commercieel grapje ging. Daan: “We lijken niet op elkaar, daarom geloofden ze het niet. We hebben serieus weleens onze identiteitskaart laten zien!” Maar het is geen grap. De broers runnen samen al jaren de pinchosbar aan de Burgemeester Reigerstraat en er heeft zich moment voorgedaan dat ze uit elkaar wilden. Sterker nog, in de toekomst hopen ze samen andere zaken te openen. Als het aan Daan had gelegen dan waren die er al, zij het niet dat Pim hem af en toe tegenhoudt. Pim: “Daan is echt de creatieveling die honderdmiljoen ideeën heeft en ergens snel in kan duiken.” “Ja,” zegt Daan, “en Pim is juist iemand die op de rem drukt. Hij wil de balans houden en alles goed op de rit hebben, voordat hij aan iets anders begint.”

De broers verschillen ook van elkaar op de vloer. Pim moet lachen, zelf heeft hij op de dag van de fotoshoot een overhemd aangetrokken, omdat hij dacht dat Daan ook wel weer wat moois uit de kast zou trekken. “Met afspraken heb jij altijd een overhemd of iets netjes aan!”, roept hij naar zijn broer. Daan: “Ik dacht juist; ik trek iets aan wat ik normaal op de vloer ook aan zou hebben.” Dat werden een T-shirt en een korte broek. Terwijl Daan op de voorgrond gasten ontvangt en praatjes maakt, staat Pim achter de bar en houdt de cijfers goed in de gaten. ‘’Ik ben de bad cop’’, zegt Daan. ‘’Ik kan soms terror zijn op de vloer en ben streng, maar rechtvaardig. Pim is juist een allemansvriend en loopt weg met het personeel. Hij is de good cop. Twee kapiteins op één schip werken ook niet, dit is een gouden combi.’’


Uit de serie Familieportretten:
Zij wilde niet anders dan in de voetsporen treden van haar vader, hij dook al op jonge leeftijd de afwas in van het bedrijf van zijn ouders, en zij maakten van een gezamenlijke passie hun werk. Broers en zussen, vader met zoons en vader met dochters. We interviewden vijf families uit de Utrechtse horeca die samenwerken en tegelijkertijd vrienden en collega’s van elkaar zijn.

Ze hebben allemaal weleens bonje, maar de kunst is om het meteen op tafel te gooien. En gelukkig komt het dan altijd weer goed, want je bent immers familie. Een enkeling heeft wel eens getwijfeld om een totaal andere kant op te gaan, maar kwam er al snel achter dat het bloed toch kruipt waar het niet gaan kan. Wie het horecabloed door de aderen heeft stromen kiest niet snel voor de switch naar een kantoorbaan van 9 tot 5.

Meer familieverhalen uit de serie vind je binnenkort op frissemosterd.nl

Redactie FM
social@frissemosterd.nl