Pittige horecavrouw Denise van der Poel is verliefd op het vak

Er zijn van die dames waar je vrijwel meteen aan denkt wanneer je ‘Utrechtse horecatijger’ zegt. Denise van der Poel (33) is naast schrijfster en balletjuf vooral horecavrouw in hart en nieren, en net aan een nieuw avontuur begonnen bij Lucy Lou. Want wie Denise zegt, zegt Tequila.

Tekst: Kylie Fletcher
Beeld: Sophie van der Kroon

Wanneer je Denise leert kennen, wordt één ding vrijwel meteen duidelijk: met deze chick valt niet te sollen. “Ik ben pittig, maar ik ben zeker geen bitch. Ik wil wel gehoord worden. Dat betekent dat ik net iets vaker schijt heb, ergens tegenin ga of mijn stem verhef. Ik laat me niet passeren, zeg wat ik wil en kom voor mijzelf op. Het belangrijkste is te beseffen dat iedereen vervangbaar is. Hierdoor sta je een stuk realistischer en relaxter op de vloer; met beide poten.”

Verliefd op de horeca

Die kracht heeft ze onder andere te danken aan fijne werkgevers. “Ik heb nog nooit geen fijne werkgever gehad. Echt, alleen maar pareltjes.” Denise is op de ‘ouderwetse’ manier het vak ingerold; na de opleidingen horecaondernemer en basiskok begint ze haar carrière in Renesse. “Daar werd ik verliefd op de horeca. Ik werkte in een gigantisch hotel voor twee mannen; Kees en Leo. Zij hebben mij gevormd. Ze gingen voor hun personeel door het vuur en hebben mij geleerd te onderhandelen en te vechten voor wat ik wil. ‘Je zal later merken dat het moeilijker wordt, wanneer je geen grote smoel hebt. Die winnen namelijk altijd’, was een van de uitspraken van Kees. Dat heb ik altijd meegenomen.”

Daklozentequila

Ondertussen zijn we heel wat jaren, zaken en werkgevers verder. Na onder andere Firma Pickles, Het Gegeven Paard en een kort avontuur bij ElVi, is Denise nu begonnen bij Lucy Lou. “Het is intens. Maar ik kan hier werken met de mooiste drank die er bestaat: tequila. Mensen kennen alleen maar ‘daklozentequila’. Je weet wel, de bocht die je achterover slaat wanneer je uitgaat. Maar dat is geen tequila. De liefde voor de drank is ontstaan toen ik jaren geleden een fles Patrón in een kerstpakket kreeg. Ik herkende de fles niet en trok hem uit nieuwsgierigheid open. Waarom krijg ik dit nu weer, dacht ik nog. Het was fantastisch, er ging een wereld voor mij open. Het mooie aan Lucy Lou is dat ik die liefde ook kan overbrengen op anderen. Gasten echt laten proeven en blij maken. Zodat ze je aan het einde van de avond bedanken voor de nieuwe ervaring. Dat is heel gaaf, buiten het feit dat je onderdeel bent van het opstarten van een nieuw bedrijf.”

Ballen

Als vrouw moet je niet bang zijn om je meisjeskant te laten zien. Wees ook niet te trots om de hulp van mannen in te roepen. Ik ben 1 meter 65; je tilt mij zo op en flikkert me door een raam heen. Mijn oma zei altijd: je bent mooi. En dan kun je twee dingen doen; daar gebruik of misbruik van maken. Je bent pas goed, als je de twee weet te combineren. Het grootste verschil tussen mannen en vrouwen? Ballen. Al merk ik de laatste tijd dat dat begint te verschuiven. Vrouwen zijn veel stoerder aan het worden. Maar ik moet ook toegeven dat ik het af en toe best fijn vind om een meisje te blijven.”

Redactie FM
social@frissemosterd.nl