Utrecht Oudegracht

Geluksvogels

Naast mijn werk als barman bij Stayokay op de Neude heb ik nog een mooie hobby … stadsgids. Ik zeg vaak gekscherend: ‘In Utrecht krijgen we de leuke Engelsen.’ Met Engelsen generaliseer ik natuurlijk, maar ik bedoel dat wij toeristen ontvangen die niet alleen voor de coffeeshops, vrachten bier en rode lampjes komen. Onze bezoekers hebben oprechte interesse in de stad. En soms heb ik het geluk om ze mijn stad te laten zien.

Dan sta ik met een clubje ergens op een werf aan de Oudegracht en vertel ik over het ontstaan ervan. Dan zie ik dat restaurantje en denk aan de uitbater. Wat mag je je gelukkig prijzen dat jouw horecagelegenheid gevestigd is op een plek die uniek is in de wereld.

Tijdens een fietstour met zeven Portugezen jongemannen stopte ik op de Oudegracht ter hoogte van café de Morgenster. Eentje mocht niet mee de werf op, want hij was de avond ervoor met zijn dronken kop het water in gelazerd. Gelukkig kon hij er op eigen kracht uit klimmen. Een Amsterdamse gracht had hem vast opgeslokt.

Vijf jaar woonden ze al in Utrecht, de twee studenten. De ene uit het zuiden en de andere uit het oosten van ons land. Ze waren compleet verliefd geworden op de stad en straalden van geluk toen ik ze tot Utrechter doopte. Alle drie de rechterhand in de gracht en schudden. Maximus Pandora was erbij voor de proost.

Zo af en toe drink ik na het werk met mijn collega’s een blikje bier ergens aan de Oude- of Nieuwegracht. Jeetje, denk ik dan, wat een gelukkig en bevoorrecht mens ben ik, dat ik onbeperkt van jou mag genieten.

Jelle Winkels

Header: Expeditie Aardbol

Redactie FM
social@frissemosterd.nl