paradijs lieuw huat kok

Liew Huat Kok van Chinees Restaurant Paradijs

Wanneer we Liew Huat Kok ontmoeten is van het befaamde Chinees Cantonees Restaurant Paradijs aan Vredenburg weinig terug te zien. Bij binnenkomst treffen we tafels vol te koop gestelde borden, stoommandjes, peper-en-zoutstelletjes en sakeglaasjes aan. De bekende tafels met draaischijven zijn er niet meer.

Tekst: Kiki Mossink
Beeld: Asmara Matulessy

“Sorry hoor, ik moet eerst alles hier regelen en daarna kan ik pas genieten.” Zijn telefoon gaat een stuk of twintig keer tijdens het gesprek. Voormalig eigenaar Liew Huat is voldaan, maar moe. “Ik vind het jammer dat het afgelopen is, maar het is ook mooi geweest. Op een gegeven moment kun je niet overal meer zelf zijn en daardoor verliezen sommige onderdelen in het restaurant de aandacht die ze nodig hebben. De laatste tijd stond ik meer in de keuken en daardoor kon ik de gasten minder zien. 99% van de gasten die hier kwamen ken ik. Sommige kwamen zelfs al sinds het begin. Ook zij vonden het jammer dat ik minder aan de tafel kwam.”

Thuisgevoel

“Gasten kwamen hier graag omdat ze zich thuis voelden. Sommigen kwamen zelfs iedere week. Anderen kwamen eerst alleen, toen met hun partner en later ook met de kinderen. Paradijs was een restaurant voor de hele familie.” Hoe creëer je dat gevoel? “In al die jaren is er hier niks veranderd en dat is denk ik onze kracht geweest. De prijzen, de porties, de afhaalmaaltijden. Door aanpassingen zouden de mensen zich opgelicht voelen.”

Gerechten uit de zee, land en lucht

Heeft u nog tips voor nieuwe ondernemers? “Het belangrijkste is een goeie prijs-kwaliteitverhouding. Waar vind je dat nog? Je kunt beter weinig gerechten goed verkopen, in plaats van veel verschillende gerechten met producten uit de zee, land en lucht… en die niet kunnen verkopen. Het lijkt zo mooi, maar dat is het niet. Denk bijvoorbeeld aan Manneke Pis; één product en een paar variaties, dat kan voldoende zijn.”

Toekomst

Wat gaat u nu doen? “Eerst ga ik straks even uitrusten, en leuke dingen doen met mijn vrouw. En daarna ook nog wel op reis naar mijn moeder in Maleisië. Ik maakte echt lange dagen. Soms om 11 uur in de ochtend beginnen en dan was ik pas om 1 uur ’s nachts klaar. Gewoon lekker eten maken, leuke mensen ontvangen en ze met een blij gezicht naar buiten zien gaan, daar word ik blij van.”

Na een selfie met Liew Huat verlaten we met een warm gevoel, maar met pijn in ons hart, voor het laatst Paradijs.

Redactie FM
social@frissemosterd.nl