Mette Dijkstra

Vlucht, ren, verstop. Weg uit de horeca, is het mogelijk?

Mette Dijkstra is een schrijvende horecadame met een bak aan zelfspot en een helicopterview waar je u tegen zegt. Ze spreekt met en uit ervaring over alledaagse horecaperikelen. Dit keer beschrijft ze een dag uit haar hectische horecaleven.

Zaterdagochtend. Correctie: zaterdagmiddag. Bureau. Muziek. Koffie. Yoghurt. Badjas.

Make-up onder mijn ogen. Eigenlijk meer honger in een zak chips en cola. Ik werd pas om twaalf uur wakker.

Het is de ideale ochtend om te schrijven wat ik wilde schrijven: een column voor Frisse Mosterd, over weggaan uit de horeca. En hoe het onmogelijk is om dat voor elkaar te krijgen. Vrijdag 21 september 2018 bleek het ideale voorbeeld.

Vrijdag, 21 september, Utrecht

12:01 uur
Onder het gezang van de Domtoren, loop ik San Siro binnen. Daar werkt er nog zo eentje, die maar niet loskomt van de horeca. Iedere vrijdag, van elf tot elf. Witte blouse, zwarte broek. Ik drink koffie: zwart. Zij eet lunch: ei. Ik plaats – onverstandig blijkt later – een Instagramstory met waar ik ben.

12:33 uur
Ik wandel de deur uit, op zoek naar een cadeau voor een vriendin. Een boek over wijn, de Vrij Nederland en boek voor mijzelf (over 50 jaar Nederlandse porno-industrie) later, krijg ik een berichtje. “Ben jij nog bij Lisa?”

13:10 uur
Sophie belt mij terug. Context: Sophie is bedrijfsleidster bij Sea Salt Saloon, en tijdens werk een goede vriendin van Lisa en mij geworden. We besluiten samen terug te gaan naar San Siro. Zij is er al bijna, ik loop er naartoe.

13:20 uur
Een vol glas wijn staat voor Soof haar neus op de bar. Het duurt niet lang voordat er voor mijn neus net zo’n glas staat. Gruner Veltliner. Omdat het vrijdag is. Dat ik over een paar uur in haar zaak gasten sta te bedienen, laat Soof mij niet tegenhouden.

14:18 uur
Bericht van de baas. Al sinds januari werk ik officieel niet meer bij Madeleine en Sea Salt Saloon, maar de periode van trouwe dienst is nog lang niet voorbij. Sterker nog: zonder overleg word ik ingeroosterd. “Ik ben ff nieuwe roosters aan het maken? En heb je voor zaterdag 6 oktober ingeroosterd. Kun jij je horecahart weer luchten. Gaat dat lukken?”

14:20 uur
“En vind je het ook leuk om 20 oktober te werken? Ik hoor het graag even *heart eyes, heart eyes, heart eyes*”

De liefde is te groot. Mijn horecahart stopt nooit met kloppen.

17:40 uur
Ik zit op de fiets na een powernap. Veel wijn, te vroeg. Ik voel mij zweven. Sneakers aan, spijkerbroek, denim blouse en een stugge denim sloof. Tijd voor vis.

Mijn zweven gaat vanzelf voorbij. Mijn glas wordt om 23:00 uur gevuld. Want, als je zo her en der inspringt, ontloop je (vaak) de sluitdans.

23:30 uur
Ook de koks zijn klaar. De flessen wijn op tafel. En er is geen moment nog één glas leeg.

Zaterdag, 22 september, Utrecht 00:19 uur
Lisa komt langs. Die van San Siro, ze heeft ook hier gewerkt.

08:00 uur
Godverdomme: teveel gedronken.

09:13 uur
Ik had ook moeten avondeten.

12:00 uur
Die column die ik gisteren zou schrijven, móet vandaag.

Mette Dijkstra is een schrijvende horecadame met een bak aan zelfspot en een helicopterview waar je u tegen zegt. Ze spreekt met en uit ervaring over alledaagse horecaperikelen.

Portret: Daniel Niessen

Redactie FM
social@frissemosterd.nl