mette dijkstra

Die verrekte boterham

Afgelopen weekend werd ik uitgelachen omdat ik voorstelde met pigs in a blanket te ontbijten. Ik vind dat zo’n snack die je op elk moment van de dag en niet vaak genoeg kan eten. Waarom eet je sommige dingen toch wél uitsluitend op besloten momenten? En waarom eten we in Nederland toch zo vaak een broodje als lunch?

Zichtbare kortsluiting in de ogen van gasten als ze de menukaart in handen krijgen. ‘Maar, we komen om te lunchen. Dit is de dinerkaart.’ Help! Avondeten, nog voor de zon onder is. Tot je de wondere wereld van de Franse keuken ontdekt: je mág gewoon lunchen met warme, rijke, tongstrelende gerechten. En je krijgt nog een ‘boterham’ vooraf ook.

Gemakskeuken

Er bestaat een woord voor onze Nederlandse keuken: gemakskeuken. Gemakskeuken! Het mag dan een genot zijn dit woord uit te spreken, maar enthousiast van de betekenis word ik niet. Het moet makkelijk, snel en voedzaam zijn. Twee van de drie ‘officiële’ eetmomenten eten we brood, of yoghurt.

Even over die yoghurt. Een bakje yoghurt met home made granola en drie stukjes fruit: je betaalt er buiten de deur zomaar €6,50 voor. Ik, als niet-yoghurtfan, ben misschien wat subjectief. Maar yoghurt is thuis al niet speciaal, laat staan in een ontbijtzaak. Het is een gemakskeukending.

Bourgondisch

Voor Fransen bestaat er een beduidend mooier woord voor hun keuken: bourgondisch. En wie op die manier van eten (en drank) geniet, heet een bourgondiër. Zeg nou eerlijk, ben je liever een gemaksdier of bourgondiër? Sluip er ’s middags eens tussenuit voor een uitgebreide lunch. Laat als vrijgevochten durfal de kantoordeur achter je dichtvallen. Neem een wijntje bij het eten, wat extra lekker smaakt omdat het eigenlijk niet mag.

Dan is de rest van de dag een genot om te werken en hoef je ’s avonds zelf die gemakskeuken niet meer in, je smeert gewoon een boterham.

Tekst: Mette Dijkstra
ontbijt

Redactie FM
social@frissemosterd.nl