Mette Dijkstra

Nodige luxe

‘Overbodige luxe’ is een pleonasme. Niemand heeft luxe nódig. Het gemis is er niet minder om.

Een avond buiten de deur eet je geheid teveel; teveel calorieën teveel boter, teveel wijn en sluit je altijd af met een zoet (of hartig) dessert wat je thuis nooit in de koelkast hebt. Je bespiedt mensen op hun eerste date, verheft je stem omdat je buren herrie maken, vraagt je af waar die grote groep mensen elkaar van kent. De volgende dag moet je werken, maar als je er dan toch bent… Besluit je de zaak als laatst te verlaten.

Het is geen primaire levensbehoefte, al die overdaad. Van deze horecaverslaving waar menig Utrechter slachtoffer van is, moet worden afgekickt. Cold turkey, waar slechts voor de oplettende doemdenker het moment eraan zat te komen. Voor iedere enthousiaste horecabezoeker leek dit moment nog mijlenver. Naïef en zonder dope, hoe overleef je dat?!

Die laatste twee dagen dat het nog kon, durfden zo’n honderd gasten per avond het nog aan. De afmeldingen lopen gelijk op met reserveringen. Van een gokje wagen – misschien is er nu wél een tafel vrij op vrijdagavond – tot onzekere vragen over het aantal mensen dat in de zaak past. Omdat de grote evenementen waren afgeblazen, zochten mensen op het laatste moment nog een andere avondactiviteit. Niet wetende dat de deadline ook daarvan naderde.

Wat moeten we zonder verzamelplekken waar eten en drinken onbeperkt beschikbaar zijn? Waar het toiletpapier altijd voorradig is, en de groenteafdeling nooit leeggeroofd? Die plek waar je sociale interactie hebt met wildvreemden tot je beste vrienden. Die plek waar het nooit saai is, het eten altijd lekker en de avond niet lang genoeg kan duren.

Wij vierden het laatste avondmaal met asociaal veel wijn, tosti’s van de plancha en geïmproviseerde pizza’s tonijn. De avond duurde lang, voor sommigen nog langer. Pas toen de ochtend de avond stal, was het feest voorbij. De deuren moesten dicht. Het afkicken is een feit. Afkicken van een overbodige luxe, waar je nooit genoeg van kan krijgen.

Mette Dijkstra is een schrijvende horecadame met een bak aan zelfspot en een helicopterview waar je u tegen zegt. Ze spreekt met en uit ervaring over alledaagse horecaperikelen.

Portret: Daniel Niessen

Frisse Mosterd
info@frissemosterd.nl